Իրանի պետական համակարգի գաղտնիքներն ու «110 կոդով» ծրագիրը․ Արաղչիի ուշագրավ բացահայտումները
Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանը գրում է․ «Վերջապես ժամանակ գտա դիտելու Իրանի ԱԳՆ նախարար Աբբաս Արաղչիի՝ 2 մասից բաղկացած մոտ 3-ժամանոց ծավալուն հարցազրույցն իրանցի վավերագրող Ջավադ Մոգուիին։
Ականատեսի և մասնակցի չափազանց հետաքրիր վկայություն է 40-օրյա պատերազմի սկիզբն, ընթացքը և հետագա բանակցությունների բազմաթիվ մանրամասներ հասկանալու համար։
Ուշագրավ էին հատկապես միանշանակ օրինակելի և հարգանքի արժանի իրանական պետական համակարգի՝ տարբեր սցենարների պարագայում գործելու մասին Արաղչիի բացահայտումները։
Հենց հոգևոր առաջնոորդի կողմից հաստատված հատուկ՝ 110 կոդով նախանշված է եղել նաև նրա սպանվելու դեպքում պետական մարմինների ինքնուրույն գործողությունների ծրագիրը։
Իրանի ԱԳ նախարարը հոգևոր առաջնորդի կեցավայրին հասցված հարվածից հետո շինության ավերակներից դուրս գալով և սովորական մեքենայով հասնելով նախարարության շենք, սկզբնապես առանց պետական ու ռազմական այլ մարմինների հետ կապի առկայության, սկսել է զանգել Պարսից ծոցի արաբական երկրների իր գործընկերներին և զգուշացնել, որ եթե հարվածները հասցվել են նրանց երկրների տարածքի ԱՄՆ-ի ռազմակայաններից, ապա դրանք իրանական պատասխան հարվածների թիրախ են դառնալու, քանի որ հարվածները նախօրոք ծրագրված են եղել։
Շատերն են խոսում իրանական ԶՈւ-երի տարբեր ստորաբաժանումների ինքնավար, այսպես կոչված, «մոզաիկական կառավարման» մասին, մինչդեռ պետական համակարգը ևս գործել է հենց նույն սկզբունքով՝ նախապես մշակած լինելով հնարավոր սցենարները և դրանց արձագանքները»։
Ականատեսի և մասնակցի չափազանց հետաքրիր վկայություն է 40-օրյա պատերազմի սկիզբն, ընթացքը և հետագա բանակցությունների բազմաթիվ մանրամասներ հասկանալու համար։
Ուշագրավ էին հատկապես միանշանակ օրինակելի և հարգանքի արժանի իրանական պետական համակարգի՝ տարբեր սցենարների պարագայում գործելու մասին Արաղչիի բացահայտումները։
Հենց հոգևոր առաջնոորդի կողմից հաստատված հատուկ՝ 110 կոդով նախանշված է եղել նաև նրա սպանվելու դեպքում պետական մարմինների ինքնուրույն գործողությունների ծրագիրը։
Իրանի ԱԳ նախարարը հոգևոր առաջնորդի կեցավայրին հասցված հարվածից հետո շինության ավերակներից դուրս գալով և սովորական մեքենայով հասնելով նախարարության շենք, սկզբնապես առանց պետական ու ռազմական այլ մարմինների հետ կապի առկայության, սկսել է զանգել Պարսից ծոցի արաբական երկրների իր գործընկերներին և զգուշացնել, որ եթե հարվածները հասցվել են նրանց երկրների տարածքի ԱՄՆ-ի ռազմակայաններից, ապա դրանք իրանական պատասխան հարվածների թիրախ են դառնալու, քանի որ հարվածները նախօրոք ծրագրված են եղել։
Շատերն են խոսում իրանական ԶՈւ-երի տարբեր ստորաբաժանումների ինքնավար, այսպես կոչված, «մոզաիկական կառավարման» մասին, մինչդեռ պետական համակարգը ևս գործել է հենց նույն սկզբունքով՝ նախապես մշակած լինելով հնարավոր սցենարները և դրանց արձագանքները»։